Hypnose en verslavingen, hoe je patronen doorbreekt


In dit artikel toon ik aan hoe het mogelijk is om door je eigen handelen je leven weer in balans te krijgen. Hierdoor komen niet alleen je partner, broer of zus, zoon of dochter in herstel, maar kun je ook zelf weer in je kracht te komen.

Als ervaringsdeskundige (gokverslaving) weet ik hoe verwoestend het hebben van een verslaving kan zijn op je sociale omgeving. Liegen, bedriegen en manipuleren zijn een tweede natuur geworden, die een verslaafde nodig heeft om het dubbelleven vol te houden en de verslaving te voeden.

Mijn eigen ervaring is dat degene met een verslaving wel degelijk een verlangen heeft om te stoppen, maar dat de drang van de verslaving zo sterk is dat deze drang het verlangen vrijwel altijd overwint met alle gevolgen van dien. Het is dan ook mijn stellige overtuiging dat het vrijwel uitgesloten is dat je al verslaafde zonder hulp van je omgeving succesvol in herstel kunt komen.

 

Op zoek naar hulp.

Daarom wil ik  een appèl doen op de omgeving om actie te ondernemen en actief op zoek te gaan naar hulp. Deze hulp is tweeledig, ten eerste het deelnemen aan zelfhulpgroepen waar je als verslaafde de mogelijkheid hebt om, zonder zaken te hoeven uit te leggen, in alle veiligheid te spreken over je verslaving. Het bezoeken van deze groepen zorgt er dan vrijwel altijd voor dat de verslaafde er ZELF achter komt dat hij of zij een probleem heeft. Deze uiterst belangrijke en qua zwaarte niet te onderschatten stap is hét fundament voor een succesvol herstel.

Zelf ben ik een groot voorstander van het betrekken van de omgeving bij de zelfhulpgroepen. Waarom? Niet alleen de verslaafde komt bij deze groepen tot inzicht dat hij of zij niet de enige is met deze verslaving en bijbehorend gedrag, maar de omgeving ontdekt dat ze niet de enige waren die over een lange periode zijn voorgelogen, bedrogen en gemanipuleerd.

Niemand geeft graag toe dat hij of zij keer op keer zijn besodemieterd, je wilt toch niet voor een naïeve onbenul worden versleten?

Het geeft heel veel verlichting om te merken dat je niet de enige was die dit is overkomen, kortom niet alleen de verslaafde moet in herstel, de directe sociale omgeving heeft ook veel te winnen.

Zelfhulpgroepen bezoeken is één, de tweede stap is het zoeken van individuele hulp is minstens zo belangrijk. Waarom? Heel simpel, het stoppen met een verslaving is, al dan niet gekoppeld aan een aantal praktische maatregelen, relatief snel te realiseren.

Echter met name het bijbehorende gedrag is over vaak een periode van meerdere jaren ontwikkeld en “beloond” zodat de verslaving gevoed kon worden.

 

Welke individuele hulp moet je kiezen?

Op dit moment zijn er om kort te gaan drie typen van individuele hulp, te weten:

 

  1. Klinische opname in een instituut, hierbij wordt iemand met een verslaving voor een langere periode opgenomen op een locatie die over het algemeen ver weg is bij de eigen sociale omgeving. Tijdens deze behandeling is er ook niet of nauwelijks contact met deze sociale omgeving en wordt er dagelijks intensief met de verslaafde gewerkt, zowel individueel als in groepen. Na een periode van één tot drie maanden verlaat degene het instituut en keert terug naar zijn of haar eigen omgeving. Ook kan besloten worden als tussenfase tijdelijk te verblijven in een “safehouse”, hier wordt iemand in een lichter regime klaargestoomd voor de terugkeer naar de eigen sociale omgeving. In vrijwel alle gevallen vindt er daarna nog nazorg plaats in de vorm van een aantal therapeutische sessie. Het is vrijwel zonder uitzondering nodig dat de verslaafde daarna regelmatig hulpgroepen blijft bezoeken.
  2. Dagbehandeling, in dit geval gaat iemand voor meestal 12 sessies 1 á 2 maal per week in behandeling bij een psycholoog. Hier wordt gekeken naar de onderliggende oorzaak van de verslaving en wordt een behandelplan opgesteld dat gedurende ca. twaalf sessies wordt uitgerold. Ook hierbij blijft het regelmatig bezoeken van hulpgroepen een randvoorwaarde voor een succesvol herstel.Deze behandelingen vinden meestal plaats in een verslavingsklinieken met één of meerdere vestigingen en waar ook meerdere verslavingen behandeld worden.
  3. Het is ook mogelijk om een behandeling te kiezen bij een ervaringsdeskundige coach, die zijn of haar verslavingsverleden koppelt aan een gedegen coachopleiding. Deze coaches zijn vanzelfsprekend gespecialiseerd in meestal in één en soms twee typen verslaving. Steeds vaker volgen deze coaches ook een opleiding tot hypnotherapeut. Er lijken steeds meer aanwijzingen te zijn dat door middel van deze hypnose sessies daadwerkelijk en op een snelle en effectieve wijze succesvol nieuw gedrag kan worden aangeleerd.

 

Het mes snijdt aan twee kanten

Ik vind het van evident belang dat voor welke van de hierboven genoemde opties wordt ook wordt gekozen ook u als omgeving een onderdeel bent van de behandeling. Het is belangrijk dat de omgeving leert om te gaan met de verlaafde in herstel maar u als omgeving heeft ook veel vertrouwen terug te winnen. Stel u zich maar eens voor hoe fijn het is om iemand weer volledig te kunnen vertrouwen en hoe fijn het is voor een verlaafde als je vertrouwd kunt worden.

 

Verbinding is het wapen tegen verslaving

Wanneer het vertrouwen weer terug is krijgt de verbinding weer een kans. Houdt uzelf hierbij het volgende voor, je kunt niet een persoon afwijzen, maar wel het gedrag. Als het gedrag merkbaar veranderd zult u merken dat u weer merkt wat u zo aantrok in uw partner of bijvoorbeeld hoe oneindig veel liefde u heeft voor uw zoon of dochter. U zult merken dat die verbinding als vanzelf de kloof weer dicht die door de verslaving was ontstaan.

 

Doorbreek waar mogelijk het geheim van de verslaving

 

Ik heb zelf ervaren hoe bevrijdend het werkt om je verslaving bespreekbaar te maken met zoveel mogelijk mensen. Het is verrassend hoeveel positieve reacties ik heb gehad. Reacties waar ik tijdens mijn verslaving alles aan deed om die te voorkomen. Ik merk hierdoor steeds meer dat niemand het er over heeft totdat ik erover begin.

 

Kortom, zoek hulp bij twijfel over het gedrag van je dierbare, ik gun namelijk iedereen mijn herstel.