Toeval...hoe doe je dat ? (Liekens)

Toeval.. hoe doe je dat?

Paul Liekens

 

Door: Manon van der Linden                                                                                                                                     

 

Wie is Paul Liekens?                                                                                                                          

Paul Liekens is onder andere NLP-trainer, consultant, teacher en schrijver. Hij heeft een twintigtal boeken geschreven. Liekens houdt zich vanaf 1974 bezig met bewustzijnsverruimende studies, opleidingen op gebied van filosofie, psychologie, meditatie,  esotherische wetenschappen en spiritualiteit.                                                                                                                          

Samenvatting Toeval.. hoe doe je dat?                                                                                     

Mensen denken vaak dat toeval toevallig is, maar in dit boekje gaat het over toeval wat gestuurd kan worden. Er wordt stap voor stap uitgelegd hoe het mechanisme van toeval in elkaar zit en hoe je leert om met dit mechanisme om te gaan.                                                                                                     

Het komt erop neer bewust te worden dat de werkelijkheid over toeval mogelijk anders in elkaar zit dan wij denken. 

Paul Liekens houdt zich vaak bezig met de vraag ‘hoe doe je dat?'.  Als je ontdekt hoe je iets binnenin jezelf verandert, terwijl er buiten jezelf niks is verandert, kan je bewust leiding gaan geven aan het onderbewuste.

Synchroniciteit overstijgt de gewone logische wetten van de directe, waarneembare link tussen oorzaak en gevolg. Volgens Liekens ligt het werken met synchroniciteit op het niveau van het ‘hogere zelf'. Alles bestaat uit eenzelfde patroon, alleen de grootte en de snelheid zijn anders. De golven van een bergketen, de golven van de zee, de lijn van de duinen en de lijnen in het zand, allemaal hebben ze eenzelfde patroon (wiskundigen kennen dit fenomeen als de Mandelbrot-theorie, de fractels).

Liekens refereert aan de Zwitserse psycholoog Carl Gustav Jung  die veel over toeval  heeft geschreven.  geschreven.                                                                            

Volgens Jung is synchroniciteit een a-causale, paralelle gebeurtenis die bijna gelijktijdig gebeurd en zinvol is voor degene die hem beleeft.  Bij Liekens weten heeft Jung zich niet bezig gehouden met het beinvloeden van dit fenomeen,  Liekens heeft dit wél gedaan wat hij vervolgens in dit boekje beschrijft.

Het enige wat je nodig hebt om te leren over het beinvloeden van toeval is open staan voor het onderwerp en bewust te worden van het onbewuste.

Synchroniciteit volgens Liekens:  een benaming van een toestand waarin alle tijd samenvalt, een veld waarin heden, verleden en toekomst gelijktijdig plaatsvinden.  Je onderbewustzijn is er vertrouwd mee dat je nu heel gemakkelijk gebeurtenissen kunt ophalen uit het verleden en die nu kan  beleven.  Hetzelfde geldt voor de toekomst, we kunnen de toekomst beleven alsof het nu is.

Om de toekomst nu te beleven, kan je een oefening ‘ervaring met tijd' doen. In deze oefening stel je je voor dat je verleden achter je ligt en de toekomst voor je. Je stelt je voor dat je ergens op de lijn van je toekomst je geevolueerde zelf ziet. Je beschrijft (door middel van kijken, luisteren en voelen) hoe je geevolueerde zelf eruit ziet.  Dan kijk je vanaf de zijlijn naar je geevoleerde zelf en vormt dat beeld met je handen terwijl je gefocused blijft en in jezelf beschrijft wat je ziet. Vervolgens stap je in je eigen beeeldhouwwerk, je word je geevolueerde zelf, je kijkt, hoort en voelt vanuit je geevolueerde zelf. Je staat stil bij de gedachten, ideeen en overtuigingen van je geevolueerde zelf. Als laatste merk je op wat de verschillen zijn met jezelf nu.                                                                   

Liekens is van mening dat je geevolueerde zelf er al moet zijn, anders kan je het niet ervaren.  Maar waarom het dan niet nu al zijn als het er wel al is? Je overtuigingen over tijd en ruimte zijn het die je beletten het nu al te zijn. Er zijn verschillende werkelijkheden tegelijkertijd in ons aanwezig. Voor het leren omgaan met synchroniciteit en toeval is het nuttig om uit al die werkelijkheden eentje te kiezen die er voor zal zorgen dat toeval en synchroniciteit  beginnen samen te vallen met waar je bewust naar streeft.

Atomen vormen de basis van de materiele wereld. De algemene wetten die de evolutie van materie regeren, zijn de wet van aantrekken en afstoten en de wet van harmonie en entropie (een maat voor de wanorde in een systeem). Bewustzijn brengt harmonie en ordening in de wanorde. We doen niet anders dan dingen om ons heen naar ons toetrekken die bij ons bewustzijn horen. Voor velen is dat een ramp, omdat ze niet weten dat ze dat doen, bijvoorbeeld de mensen die denken dat ze voor het ongeluk geboren zijn.  Anderen weer denken dat ze voor het geluk geboren zijn, alleen vragen zij zich af voor hoe lang nog. Beiden leven in onzekerheid.

Als je met synchroniciteit aan de slag gaat, is het van belang om bewust te zijn dat elk deel een onderdeel is van een geheel. Je hebt te maken met de individuele werkelijkheid, die ontstaat door een dagelijks ervaren van tijd, ruimte, oorzaak en gevolg. Tegelijkerijd is er het grotere geheel waar de dingen één zijn, waar geen oorzak en gevolg bestaan, maar waar sprake is van een verbonden-zijn, aan a-causaal verband. 

Het hogere bewustzijn van de mens is het meest overkoepelend en daardoor de sleutel tot het tijdloze aspect van synchroniciteit. Het rationele bewustzijn en onderbewustzijn zijn tijdgebonden, het hogere bewustzijn is dat niet. Pas wanneer de drie volledig samen functioneren kun je synchroniciteit creeeren. De mens heeft de capaciteit zich met zijn bewustzijn naar een hoger niveau te verplaatsen, omdat het bewustzijn van de mens uit een spiritueel bewustzijn ontstaan is.          Onze hersenen zullen zich aanpassen als we ons gaan concentreren op de velden van synchroniciteit. De capaciteit van het besturen van die velden bevindt zich op dat hogere niveau dat we in ons hebben,  we zijn eruit ontstaan. Tot nu toe hebben we ons vooral gericht op het materiele niveau, daar hebben we onze filters op gericht.

Het zijn jouw overtuigingen en ideeen en die dingen die jij belangrijk en waardevol vindt die je gedrag en de omstandigheden waarin je leeft bepalen. Als mensen open zouden staan voor het idee dat het hun eigen voorstelling van bijvoorbeeld de spin is die de angst veroorzaakt, dan zouden zij daar in tien minuten van afgeholpen kunnen worden.                                                                                                

De beleving en het creeeren van synchroniciteit is ook niet iets buiten je, dat wordt ook gestuurd door bewustzijn, ideeen en processen binnenin. Je kan  werken aan beperkende overtuigingen dat je niks aan toeval kunt doen. Het voornaamste werktuig van de overtuigingen zijn de filters, die ervoor zorgen dat onze zintuigen alleen dat waarnemen wat die overtuigingen ondersteunt. Daarom zegt men wel een dat je niets kunt bewijzen aan iemand, want degene die gelooft heeft geen bewijs nodig, en degene die niet gelooft vervormt en filtert alles weg en blijft vast zitten aan zijn ongeloof.

Een van de sleutels voor het begrijpen van synchroniciteit is de theorie van de morfische of morfogenetische velden, bedacht door Rupert Sheldrake (morfologie:  de leer van vorm en opbouw van de organismen).  Zo zou bijvoorbeeld een hond aanvoelen wanneer zijn baasje thuis komt van het werk terwijl deze nog kilometers ver weg is.

Liekens beschrijft enkele verhalen over synchroniciteit die hij heeft meegemaakt, zo beschrijft hij een moment dat hij koffie aan het drinken was op een terrasje. Na zijn koffie merkte hij op dat hij zijn portomonnee niet op zak had. Toevallig voelde hij wat kleingeld in zijn zak, dit was precies het bedrag wat hij moest betalen voor de koffie. Ook schrijft hij zo over diverse toevallige ontmoetingen met mensen waar hij later een samenwerkingsverband mee aangaat.

‘Energy flows where the intention goes';  Liekens heeft het idee dat de intentie het veld creeert waarin de manifestaties, en dus ook het toeval, kunnen plaatsvinden.  De intentie ligt op het niveau van het denken van het rationele bewustzijn en onderbewustzijn samen.  Als die twee een gestroomlijnde intentie (een intentie die aangestuurd wordt door een overtuiging die zowel door het onderbewustzijn als het bewustzijn ervaren wordt als een ‘weten', zoals bijvoorbeeld zwemmen)  produceren, dan stroomt, in samenwerking met het hogere zelf, de energie in het veld van synchroniciteit en worden daar de gebeurtenissen gecoordineerd om als vanzelf te manifesteren wat gevraagd werd.

Wat je te doen staat is de tegenstrijdigheden tussen wat je wil en denkt met je verstand en dat wat je echt gelooft in je onderbewustzijn op te heffen. Om deze beperkende overtuigingen op te heffen, beschrijft Liekens een aantal verhalen die hij heeft meegemaakt waarbij je moet stil staan bij de gedachten die bij je op komen als je het verhaal leest. Om op deze manier je beperkende overtuigingen te herkennen.

In een paar seconden ben je tot grotere lichamelijke prestaties in staat door een instructie van je geest. Dit kan je zelf ondervinden door je rechterarm zo ver als je kunt naar rechts te wijzen.  Dit herhaal je een paar keer, terwijl je op dezelfde plek blijft staan. Stel je dan voor dat je je arm 40 graden verder kan buigen dan hiervóór. Als je dit dan vervolgens écht doet, zal je verrast worden door het resultaat.  Gedachten kunnen een heleboel in beweging zetten, terwijl ze niet letterlijk aan de atomen gaan trekken en duwen. Die gedachten reizen met een fractie van een duizendste van een seconde door je lichaam en de instructies bereiken tegelijkertijd miljarden atomen, moleculen, cellen alsof het één geheel is, één veld. Voor Liekens is het bijna vanzelfsprekend dat onze gedachten, wensen en gevoelens een bepaalde invloed hebben op die velden om ons heen.

Het is dus zeer aannemelijk dat we continu invloed uitoefenen op de synchroniciteit van de gebeurtenissen in ons leven. Het is alleen een kwestie van de draad oppakken en daardoor de verbindingen bewust activeren waardoor we meer controle hebben over dat gebied. Daardoor krijgen we meer zeggenschap over de toevalligheden die ons zogezegd overkomen. Hoe meer je hiermee bezig bent, hoe sterker het wordt.                                                                                             

Liekens haalt een voorbeeld aan van een korte-afstandatleet van wereldniveau; toen de man stopte met deze sport, werd hij trainer. Na enkele jaren werd zijn kortespiermassa gemeten. Verwacht zou worden dat deze was afgenomen nu hij zelf niet meer sportte. Maar zijn spiermassa was juist toegenomen. Dit kwam doordat hij dagelijks instructies gaf en continu in gedachten bezig was met hardlopen.

We krijgen een massale hoeveelheid impulen op ons af per seconde; beelden, geluiden, geuren en smaken. Ons filtersysteem laat impulsen door die passen bij wat we verwachten en geloven en sluit dingen buiten die daar niet bij passen. Onze filters spelen een grote rol bij synchroniciteit en toeval. Als je een filter installeert dat te maken heeft met synchroniciteit en toeval, zal het je beginnen op te vallen hoe je bewustzijn synchroniciteit gaat aantrekken en creeeren. Hoe meer je hiermee bezig bent, hoe sneller de dingen die je droomt, gelooft en wenst zich zullen realiseren.

Bedenk je dat je elke seconde je lichaam aan het herscheppen bent, zo doe je dat ook met je hele leven. Elke seconde trek je aan en stoot je af wat bij je bewustzijn hoort. Je enige taak, bezigheid en missie is je leven te creeeren. Er is niets in je leven wat niet door jou is gecreeert. Door je beperkende overtuigingen ben je je mogelijk kleiner gaan voelen dan waar je voor bedoeld was. Als je diep bewust wordt van bovenstaande gedachtes, dan gaan je scheppende krachten zich duidelijker en sneller manifesteren en als je eenmaal in die stijgende spieraal zit, gaat het steeds sneller.

Een overtuiging kan niet anders dan zich manifesteren. Dat is goed nieuws of slecht nieuws. De enige beperking die er aan vast zit, is dat ze honderd procent vanzelfsprekend moet zijn, zonder tegenspraak van een andere overtuiging, die haar afzwakt.

Liekens sluit zijn boekje af met verschillende soorten oefeningen. De eerste oefening is een meditatie met ankering. Als dit anker is gelegd, kan je daarna dezelfde rust uit de meditatie terug halen.         

Het doel van de volgende meditatie-oefening is een ervaring te scheppen van de relativiteit van materie en van de eenheid.                                                                      

Om een helder beeld te krijgen van wat synchroniciteit en toeval voor jou in je leven zou kunnen betekenen, volgt een volgende oefening; het stellen van een doel. Dit is een vrij uitgebreide oefening met specifieke vragen om een zo helder mogelijk beeld te verkrijgen van hoe jij je doel wilt bereiken.

Het is vaak zo dat je je niet bewust bent van je overtuigingen. In dat geval is het niet voldoende ernaar te vragen. Je kunt erachter komen door letterlijk te luisteren naar wat erachter zit. Er is één vraag die je steeds dieper brengt; wat moet ik geloven om te zeggen wat ik net gezegd heb?         

Door deze vraag kom je tot een vaak beperkende overtuiging, met deze kan je dan aan de slag gaan.

De een na laatste oefening is het transformeren van een overtuiging. Dit is ook een uitgebreide oefening waarin de formulering van de overtuiging stap voor stap verhelderd wordt. Hierbij is het onder andere van belang dat de nieuwe overtuiging ecologisch verantwoord is, wat wil zeggen dat het geen nadelige gevolgen op bepaalde gebieden in je leven zoals familie, relaties, werk en sociale omgeving heeft.                                                                                                                                                    

Als laatste, komt Liekens met een oefening waarin je een wens kan plaatsen in het veld van synchroniciteit. Als je wens helder is en je ervan overtuigd bent dat jij het verdiend dat deze wens in vervulling gaat, kan je hem plaatsen aan de hand van een korte (meditatie)tekst.  

 

Wat schrijven recensenten erover?                                                                                                              

 

BOL.COM:

                                                                                                                                                          

 ‘Een prachtig boekje wat je ogen wederom weer opent , je lees het in een keer uit. Toeval bestaat, kan jezelf creëren, je bent baas over je eigen resultaat, super.'

COSMOX: ‘Een in kort bestek en op persoonlijke leest geschoeide theoretische en praktische inleiding op het bewust omgaan met het betekenisvolle toeval (synchroniciteit) in iemands leven. Synchroniciteit is volgens de auteur in wezen een weerspiegeling van iemands areaal van - vaak beperkende - overtuigingen. We bevinden ons in een veelgelaagde realiteit, waarin alles reeds (in potentie) aanwezig is (dus ook je toekomstige ideale toestand). De auteur heeft voor dezelfde uitgeverij een aantal succesvolle boeken over Neuro-Linguïstisch Programmeren geschreven en gebruikt voor het toewerken naar het toeval voor je laten werken dan ook de belangrijkste basistechnieken (zoals het ankeren). Deze top-down aanpak (door bewust het onderbewuste te herprogrammeren) krijgen een praktische invulling in de laatste paar hoofdstukken door geleide meditaties (bijvoorbeeld om rust of relativiteit van de tijd te ervaren) en door oefeningen,  zoals voor het vaststellen van verborgen overtuigingen en het scheppen van nieuwe, of erachter komen wat je precies wilt.'           Mijn bevindingen Ik heb het boekje twee keer gelezen. De eerste keer met minder aandacht dan de tweede keer. Ik moet zeggen dat ik het de eerste keer te zweverig vond, ik bevond me duidelijk niet op dezelfde lijn als Paul Liekens.                                                                                                                                                           Tot ik het nog een keer ging lezen en alles een stuk duidelijker werd voor mij. Een voorwaarde voor het lezen van dit boekje is dat je er met aandacht voor gaat zitten, anders is het lastig te volgen. Als je niet open staat voor dit boekje, kan je snel afhaken, omdat er met specifieke termen geschreven wordt die niet alledaags zijn. Liekens maakt mijn insziens te grote sprongen in het beschrijven van de materiele wereld naar het hogere bewustzijn. Als je je hier nooit eerder mee bezig hebt gehouden, zou dit niet te vatten kunnen zijn of afgedaan kunnen worden met onzin. Ik heb ook passages gelezen waarvan ik dacht dat het een beetje vergezocht was. Zoals ‘lichtwezens'; een vrouw die niet leeft van vast voedsel, maar van licht. Hier kan ik dan behoorlijk sceptisch over denken.                                                           Toch is het zeker zo als je je blijft open stellen, het wel leerzaam kan zijn. Zo wordt duidelijk hoe ons denken in elkaar steekt en veel te maken heeft met je overtuigingen (die dus ook belemmerend kunnen werken). Het is aan te raden om de oefeningen in het boekje samen met iemand te doen, zodat iemand je kan leiden in de meditaties en je de vragen kan stellen over bijvoorbeeld je doelen en overtuigingen. Dit boekje telt 96 bladzijden, een  klein pocket formaat. Over het onderwerp is  door de Zwitserse psycholoog Karl Gustav Jung uitgebreid geschreven.                                                                                     Paul Liekens biedt dit boekje op zijn eigen website aan. Als bijlage voeg ik een artikel toe uit een (inmiddels overleden) magazine, Triv Magazine. Het artikel gaat over toeval en er wordt onder andere gerefereerd aan dit boekje van Paul Liekens.

 

 

Ik stuitte op het volgende artikel uit Triv' (een in januari 2009 overleden magazine). Het artikel gaat over toeval en het boekje ‘Toeval.. hoe doe je dat?' van Paul Liekens wordt hierin aangehaald. De reden dat ik het hele artikel toevoeg, is dat ik het ‘toeval' zoals Paul Liekens het naar mijn idee bedoelde, beter begrijp na het lezen van dit artikel.

 

 

 

TRIV:
Toeval bestaat (niet)

Door Ria Kerstens

Toeval? Je bestelt een rode jurk voor het feestje dat je volgende week hebt. Er wordt een zwarte bezorgd. Als je op het punt staat de winkel te bellen, krijg je een telefoontje van je zus over een sterfgeval in de familie...

Een ander voorbeeld: je bent je paspoort al weken kwijt en gaat binnenkort op vakantie. Net voordat je besluit aangifte van vermissing te doen om vervolgens een nieuwe aan te vragen, laat je bij de boekenkast in de gang je sleutels vallen. Je bukt, grijpt met je hand onder de kast en vindt... je paspoort.

Is hier sprak van willekeurig toeval of is dit wat ze synchroniciteit noemen: toeval met betekenis? In het laatste geval zijn de gebeurtenissen in ruimte en tijd méér dan zuiver toeval. Het is een gelijktijdige samenloop van omstandigheden, een overeenkomst of een verband tussen iets dat zich buiten ons én iets dat zich ín ons afspeelt. Het zijn gebeurtenissen, ontmoetingen en voorvallen die precies op de juiste plaatst en het juiste moment gebeuren, waardoor je leven een nieuwe impuls krijgt.
.
Onwetendheid
'Wat wij toeval noemen, is het toevluchtsoord der onwetendheid', zei Baruch de Spinoza, (1632-1677), een Nederlandse filosoof en een van de rationalisten van de vroege moderne filosofie. Hij was de eerste die het bestaan van wonderen en het bovennatuurlijke ter discussie stelde. Spinoza zei dat er van een Goddelijk plan geen sprake kan zijn. Alle dingen zijn bepaald door God. Niet door de vrijheid van diens wil, maar door zijn absolute natuur of onbegrensde macht. De Oostenrijkse bioloog Paul Kammerer (1880-1926) deed zijn eigen onderzoek en publiceerde zijn bevindingen in 1919 in het boek 'de wet der reeksen'. Hij had twintig jaar lang nauwkeurig aantekeningen gemaakt over het 'samenlopen van omstandigheden' en was tot de conclusie gekomen dat reeksen overal en voortdurend voorkomen in het leven, de natuur en het heelal. Verklaring van de periodieke terugkeer van gebeurtenissen zou volgens hem te verklaren zijn door de gedachte van 'affiniteit'. 'Gelijk' zou ook 'gelijk' aantrekken.

Scarabee
De Zwitserse psycholoog Karl Gustav Jung (1875-1961) was op een dag in gesprek met een patiënte die hem vertelde over een droom waarin iemand haar een gouden scarabee cadeau gaf. Op dat moment hoorde hij achter zich iets tegen het raam tikken. Het bleek een 'gouden' tor te zijn die veel lijkt op de scarabee, de heilige mestkever van de oude Egyptenaren. Jung opende het raam en overhandigde het beest aan zijn patiënte. De vrouw, die eerst stug en weinig ontvankelijk voor de therapie was, 'opende' zich volgens Jung na het voorval.

Tijdens Jung's studie naar dromen en fantasieën zag hij betekenisvolle coïncidenties tussen de mentale belevingswereld en de fysieke wereld die hij niet kon verklaren. Soms bleek dat bepaalde gebeurtenissen zoals een ongeluk of brand later bij een dromer ook echt gebeurde.

Jung had in zijn praktijk zoveel van die voorbeelden ervaren die niet verklaard konden worden door het oorzaak en gevolg-principe, dat hij besloot zijn bevindingen wereldkundig te maken. Hij introduceerde de term synchroniciteit; het betekenisvol samenvallen van ogenschijnlijk toevallige gebeurtenissen. 'Maar', zo waarschuwde hij, 'het gevaar is natuurlijk dat mensen alles wat onverklaarbaar is naar zich toe synchroniseren. Maar het tegenovergestelde is evenzeer waar: dat mensen zich afsluiten voor onverklaarbare, zinvolle dwarsverbindingen.'

Open staan
Synchronistische gebeurtenissen zijn er, volgens de auteurs van de vele boeken over dit onderwerp, in ieders leven, maar niet iedereen is zich er van bewust. Wie er meer op gaat letten én niet langer meer alleen op zijn ratio vertrouwt, ervaart dat het fenomeen zich steeds vaker voordoet. Het is kwestie van er voor open staan en in alle rust bij jezelf te rade gaan om te ontdekken wat je eigenlijk wilt en verlangt van het leven.

Wat levert het op? Synchronistische gebeurtenissen zouden een soort kompas kunnen zijn bij het nemen van de juiste beslissingen. Bovendien houdt het toeval je een spiegel voor. Je krijgt bepaalde ervaringen voorgeschoteld waar je iets van te leren hebt. De dingen die je op betekenisvolle wijze in de 'buiten'-wereld 'toe-vallen' zijn een afspiegeling van wat er in je binnenwereld gebeurt. Dat noemen ze: 'zo boven zo beneden' (zo binnen zo buiten).

Jung's synchroniciteitstheorie was gebaseerd op het idee van een collectief bewustzijn. Hij was er van overtuigd dat er, náást het individuele onderbewustzijn, sprake moest zijn van een bewustzijn dat door iedereen gedeeld werd.

Volgens de universele of kosmische wet hebben natuurkundige wetten of principes die de fysieke wereld verklaren (energie, licht, trilling en beweging) hun corresponderende principes in het etherische of het heelal. Deze wet is de kosmische lijm die de lagen van het fysieke, mentale en spirituele verbindt. Een verandering in één laag beïnvloedt de andere lagen. Als eenheid aanwezig is zijn alle lagen in harmonie en overeenstemming.

Bell-ongelijkheden
Hoogleraar analyse Klaas Landsman buigt zich in het boekje 'Bestaat toeval? De Bell-ongelijkheden' over de vraag of toeval 'echt' bestaat in de natuur, of dat het geen gevolg is van onze onwetendheid. 'Deze vraag hangt nauw samen met de meer filosofische kwestie of 'de werkelijkheid' onafhankelijk is van de waarnemer', zo schrijft hij. Beide vragen waren tussen 1925 en 1950 inzet van een verhit debat tussen Albert Einstein en Niels Bohr (grondlegger van de kwantumfysica), de twee grootste fysici van de twintigste eeuw.
Dit debat leek in eerste instantie in een patstelling te eindigen, maar werd in 1964 door de Ierse natuurkundige John Stewart Bell met behulp van een zuiver wiskundig argument beslecht in het voordeel van Bohr. Ook Joseph Jaworski verwijst in dit verband in zijn boek 'Synchroniciteit' naar de Bell-ongelijkheden. Wanneer twee bij elkaar horende deeltjes uit elkaar worden gehaald en één van de deeltjes een andere draairichting krijgt, zal het andere deeltje gelijktijdig dezelfde richting aannemen.

Onzin
Criticus Rob Nanninga schrijft in een artikel op de website van de Stichting Skepsis dat het helemaal niet nodig is om een verklaring zoeken voor een dergelijk voorval als met de scarabee van Jung. 'Jung luisterde naar duizenden dromen. Het is helemaal niet verwonderlijk dat daar toevallig een droombeeld tussen zat dat opmerkelijk goed overeenstemde met een gebeurtenis in de buitenwereld.'

De hand van God of blind toeval?
Ook Ronald Meester, auteur en hoogleraar wiskunde en waarschijnlijkheidsrekening aan de Vrije Universiteit van Amsterdam vraagt zich in zijn boek 'Het pseudoniem van God' af of toeval eigenlijk wel bestaat. Hij realiseert zich dat dat een vraag is waarmee filosofen, wiskundigen, theologen, biologen, natuurkundigen en vele anderen zich al heel lang bezighouden. Naar zijn mening is de vraag of toeval bestaat dan ook géén zinvolle vraag. Daarvoor moet je het begrip eerst werkbaar definiëren en dat kan volgens hem niet. 'Niemand kan beweren dat hij of zij begrijpt hoe deze wereld werkelijk in elkaar steekt. Wat de één blind toeval noemt, noemt de ander de hand van God, en waar de één toeval ziet als bewijs van een goddeloos universum, ziet een ander toevallige gebeurtenissen juist als manifestaties van het Goddelijke.' 'Bovendien', zo zegt hij, 'is dat in overeenstemming met de moderne kwantumfysica die duidelijk stelt dat de vraag of toekomstige ontwikkelingen toevallig zijn of al vastliggen, empirisch onbeslisbaar is.' Meesters komt tot de conclusie dat het begrip toeval een menselijke uitvinding is, bedoeld om het onnoembare toch een naam te geven.

Lotsbestemming
Carl Gustav Jung was er van overtuigd dat synchroniciteit te maken heeft met lotsbestemming. 'Het lot sleurt ons naar datgene waar we niet recht op af willen gaan', zei hij.
'Het lot raakt ons van buitenaf als we weigeren gehoor te geven aan zijn oproep van binnenuit. Aandacht voor synchroniciteit maakt het makkelijker om bewust mee te gaan met de veranderingen in ons leven die zich door steeds meer 'tekenen' aankondigen. Als we expres een andere weg in slaan om die te vermijden zal het lot ons toch weer terugsturen. '

Waaraan herken je zinvol toeval?
" We kunnen een zinvol toeval niet zelf veroorzaken
" Het laat een diepe emotionele indruk op ons achter
" Het heeft een symbolische betekenis
" Het doet zich vaak voor bij een overgangssituatie in het leven
" Het gaat met een vertraging gepaard. Juist door die vertraging 'past' alles samen
" Er is vaak een 'bode', een intermediair betrokken in de vorm van een persoon, telefoon, fax of brief
" Vaak is er - zelfs bij negatieve synchroniciteit - een reden tot lachen. De ironie van het lot.
" Synchronistische gebeurtenissen kunnen complexe patronen vormen. Dat noemen ze de synchroniciteit van de synchroniciteit: door het bezig zijn met het thema kan het heel vaak tot synchronistische gebeurtenissen komen.

Positieve en negatieve synchroniciteit
Er kan sprake zijn van positieve of negatieve synchroniciteit. In het eerste geval: het toeval dat ons leven een positieve wending geeft. Alles lijkt met de stroom mee te gaan in de richting van een positief doel; alles is in harmonie met het 'hele' systeem.
Er is sprake van negatieve synchroniciteit als het leven tegen zit: verstopte waterleidingen, kapotte auto's, stroomstoringen. Het doet zich voor als we noodzakelijke veranderingen niet doorvoeren, niet in harmonie leven of als we de verantwoordelijkheid niet willen nemen voor bepaalde noodzakelijke veranderingen.

Héél erg toevallig...
In de VS kwamen op 1 maart 1950 alle 15 leden van een kerkkoor, om uiteenlopende redenen, te laat op een repetitie. De één slaagde er niet in zijn auto te starten, een ander had zich verslapen en nog een ander wilde een interessant radioprogramma afluisteren etc. Vijf minuten nadat het koor met de repetitie had moeten beginnen werd het kerkgebouw door een gasexplosie volledig verwoest. Door de zeer opmerkelijke samenloop van omstandigheden was er niemand in de kerk aanwezig tijdens de explosie.